Mijn perfecte sportcombo 1/2

Deze blog is gewijd aan de twee sporten die mijn ogen hebben doen opengaan en een echte leerschool voor me waren. Zowel het zeilen als het diepzeeduiken waren sporten die me de verantwoordelijkheid gaven. Dit had ik nodig om de persoon te worden wie ik ben vandaag. Verder in deze blog zal ik vertellen wat ze mij beide hebben bijgebracht.  

Zoals je op mijn Homepage kan zien ben ik een absolute topfan van de zeilsport. Deze passie begon 7 jaar geleden wanneer ik voor het eerst als klein ventje in mijn optimisten bootje stapte. Bitter weinig les en simpelweg opstappen en al doende leren. Ik moet toegeven, dit was natuurlijk niet op zee maar het grote spaarbekken in Nieuwpoort zag er destijds uitdagend genoeg uit.  

In het begin verliep het wat stroefjes maar naarmate ik het principe doorhad ging het wel goed vooruit. Wil ik naar links, dan duw ik mijn roer naar stuurboord. Naar rechts was het dan bakboord. Wanneer ik lekker snel wou gaan moest ik men aandewindse koers aannemen, grootzeil stevig aantrekken en genieten van je bootje die door de wind snijdt.  

Dit was het absolute begin van mijn zeil carrière, ik had vanaf dan besloten om ieder jaar terug te komen en telkens een graadje naar omhoog te gaan. 

Het volgende jaar moest ik eigenlijk optimist evolutie 1 en later evolutie 2 doen maar mijn groeispurt had een ander idee. Ik was niet meer instaat om de kleine bootjes te kruipen. De mensen van Bloso waren er zeker van dat ik van de eerste keer al naar meermansboten Caravelle mocht gaan. Dus zonder aarzelen probeerde ik met het beetje kennis van het vorige jaar mee te zeilen met de mensen van Caravelle. Iedereen in die graad was een paar jaar ouder dan mij maar dit stoorde me niet. Ik vond het leuk om met oudere jongeren om te gaan. Ik voelde me dan ook één van de grote hoewel ik nog maar 13 was 

Het volgende jaar moest ik eigenlijk optimist evolutie 1 en later evolutie 2 doen maar mijn groeispurt had een ander idee. Ik was niet meer instaat om de kleine bootjes te kruipen. De mensen van Bloso waren er zeker van dat ik van de eerste keer al naar meermansboten Caravelle mocht gaan. Dus zonder aarzelen probeerde ik met het beetje kennis van het vorige jaar mee te zeilen met de mensen van Caravelle. Iedereen in die graad was een paar jaar ouder dan mij maar dit stoorde me niet. Ik vond het leuk om met oudere jongeren om te gaan. Ik voelde me dan ook één van de grote hoewel ik nog maar 13 was 

Dit was het jaar voor meermansboten evolutie 1. Dit wou zeggen dat we op de RS Vision boten mochten varen. Deze zijn een pak lichter en laag op het water. Perfect om massa’s wind te vangen en te scheuren door de golven. Alleen moest je dit onderdeel in twee keer doen. Eenmaal op het spaarbekken en daarna eindelijk op de NoordzeeHet eerste jaar ging opnieuw vlotjes. Eens je het principe van het spaarbekken doorhebt en vanbuiten weet van waar de wind en stroming komt kan je je gemakkelijk verplaatsen. Het tweede jaar daarentegen was een pak uitdagender. Eindelijk op zee. Ik werd voor de eerste keer met mijn mede zeilkameraden op zee werd gesleept. Eindelijk een sterke wind van 4 à 5 beaufort in combinatie met de hoge golven. Beter kon het niet, de adrenaline en kracht van de natuur was onbeschrijfelijk.  

Nu had ik door dat het “for real” was. Dit was het moment dat je letterlijk geen seconde je concentratie mocht verliezen. Er waren zoveel meer factoren die je zeiltocht kon doen mislopen. Was het een windvlaag, klapgijp of het verkeerd bevaren van een grote golf. Het kon allemaal snel mislopen. En laat me niet beginnen over de jachten die regels aan hun laars lapten. Maar dat maakte het zo leuk... pure adrenaline 

De volgende graad was meermansboten evolutie 2. Dit was eindelijk met de grote 4.20 boten. Een stuk groter vanwege de uitdagende spinakkers. Dit jaar was het leren zeilen niet echt meer de focus, het was vooral competitie tussen de onderlinge teams. Wie kon het best en het snelt zijn boot op en aftuigen en de vaarroutes afzeilen, ook was het hangen in trapeze (aan de hand van een staalkabel en haak uit je boot hangen om evenwicht van de boot te behouden) een belangrijk onderdeelDoor de weersomstandigheden moest ik deze graad tweemaal moeten doen om te slagen. We hadden te veel dagen met te weinig wind om de belangrijke noodsituaties te kunnen uitvoeren. Op zich vond ik het niet erg om dit tweemaal te doen, extra ervaring opdoen kon zeker geen kwaad.  

Als je me vraagt wat mijn favoriete momenten waren zeg ik keer na keer hetzelfde 

De momenten waar de zee het hevigst is en je 100% focus moet behouden. De momenten waar je beseft dat je op je team kan rekenen je letterlijk je leven in iemand anders zijn handen geeft. Ik hou van deze momenten en koester ze keer op keer want ik blijf me waar aan mijn quote: a calm sea never made a skilled sailor.  

In mijn volgende blog zal ik jullie vertellen hoe ik mijn duikbrevet heb gehaald en hoe dit ook weer levenslessen creëerde 

Tot snel!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *